Cysterna Bazyliki

Cysterna Bazyliki to komnata wybudowana w VI wieku za cesarza Justynana I, aby pomieścić 80 000 metrów sześciennych wody. Znajduje się pod ulicami Stambułu, wsparta na łukach i 336 marmurowych kolumnach. To arcydzieło architektury jest prawdopodobnie najsłynniejszym z setek cystern zbudowanych w Stambule. Ta cysterna wielkości katedry mieści teraz tylko ułamek wody, która przenosiła się w jej historii i została ponownie otwarta dla publiczności po dokładnych pracach remontowych. Strop jest podtrzymywany przez imponujące 336 marmurowych kolumn, z których każda ma 9 metrów wysokości, rozmieszczonych w 12 rzędach po 28 kolumn. Interesujące jest to, że większość kolumn w cysternie wydaje się być poddana recyklingowi z ruin starszych budynków. Jednym z najbardziej znanych z tego „recyklingowanego” kawałka jest prawdopodobnie „głowa Meduzy” wznosząca się ze zbiornika na wodę.